Sağ qalmaq istəyirsənsə, həm güclü, həm də ağıllı olmalısan
Çox-çox əvvəl Cənab Dəmir, Cənab Şüşə və Cənab Turşu adlı yaxın dostlar yaşayırdı. Cənab Dəmir dəmirdən, Cənab Şüşə şüşədən, Cənab Turşu isə turşulardan düzəldilmişdi. Onlar işləyə bilməyən yoxsul adamlar idi və divin böyük qalasının yanındakı kiçik daxmada yaşayırdılar.
Onlar divin mətbəxinə gedib yemək yeyir, sonra kiçik daxmalarına qayıdırdılar. Amma bir gün yemək yeyərkən divin arvadı onları mətbəxdə gördü, qəzəbləndi və bir daha ora gəlməməyi tapşırdı.

Ertəsi gün yenə gəlib mətbəxdə yeməyə başladılar. O isə onları gördü və bu dəfə daha çox hirsləndi. Qaçdılar, o da arxalarınca düşdü və bu dəfə Cənab Şüşəni tutub ona üfürdü. Cənab Şüşə havaya qalxdı, yerə çırpılıb parça-parça oldu və öldü. Dostları kədərləndi, amma onun üçün heç nə edə bilmədilər.

Növbəti gün Cənab Dəmir və Cənab Turşu yenə getdilər və yeməyə başladılar, o isə yenə arxalarınca düşdü. Qaçdılar, amma o yetişdi və bu dəfə Cənab Turşunu tutdu, ona üfürdü. O da havaya qalxıb yerə düşdü, çatladı və öldü. Cənab Dəmir çox kədərləndi, həm də hiddətləndi və qisas almaq istədi.

Ertəsi gün Cənab Dəmir divin mətbəxinə getdi və yeməyə başladı. Divin arvadı onu görüb dostları kimi ölmək istəyib-istəmədiyini soruşdu. Cənab Dəmir onun özünü öldürə bilməyəcəyini dedi. O da üfürdü, Cənab Dəmir havaya qalxıb yerə düşdü, amma dəmirdən olduğu üçün ölmədi. Bu dəfə birincidən də güclü üfürdü, yenə də ölmədi. Bir də cəhd etdi, amma üfürən zaman ağzı cırıldı, Cənab Dəmir isə ona güldü.

O, ağzını yenidən tikdirmək üçün dərziyə getdi. Sonra Cənab Dəmirin kiçik daxmasına gəlib ona səsləndi: "Kişisənsə, bura çıx!". Cənab Dəmir daxmasından çıxdı, o yenə ona üfürməyə çalışdı, amma ağzı yenə cırıldı. Cənab Dəmir ona güldü. Çox hirsləndi və ağzını yenidən tikdirmək üçün dərziyə getdi.


Onu öldürə bilmədiyi üçün mətbəxinə gələndə tutmağı fikirləşdi. Ertəsi gün Cənab Dəmir mətbəxə getdi, divin arvadı isə onu yaxalayıb möhkəm bir kisəyə saldı, kisənin ağzını cəllad ipi ilə bağladı və qızı Memonanı Cənab Dəmirə göz qoymağa təyin etdi.

Divin arvadı Cənab Dəmiri bişirib bütün qohumlarını onu yeməyə çağırmaq istəyirdi. Qızına kisənin ağzını heç açmamağı tapşırdı. Sonra qohumlarını şam yeməyinə dəvət etmək üçün evdən çıxdı.
Cənab Dəmir onun özünü yemək istədiyini eşitmişdi. Kisədən necə çıxacağını düşünürdü.Ucadan saqqız çeynəməyə başladı və "Qırmızı saqqız, mmmm, ləzzət! Yaşıl saqqız, mmmm, ləzzət! Mavi saqqız, mmmm, ləzzət!" deyə dönə-dönə təkrarladı. Xoşbəxtlikdən, divin qızı Memonanın saqqız yemək həvəsi tutdu və Cənab Dəmirdən ona bir parça saqqız verməsini xahiş etdi.

Cənab Dəmir ona kisə bağlı olduğu üçün saqqız verə bilmədiyini dedi. Kisədə kiçik bir dəlik aça biləcəyini söylədi, qız isə bunu edə bilməyəcəyini bildirdi, çünki anası kisəni açmağı qadağan etmişdi. Cənab Dəmir bir dəqiqə gözlədi, sonra yenə təkrarladı: "Qırmızı saqqız!!! mmmm, ləzzət! Yaşıl saqqız!!!! mmmm, ləzzət! Mavi saqqız!!!!! mmmm, ləzzət!". Nəhayət, qız razılaşdı və kiçik bir dəlik açacağını dedi.
Qız kiçik bir dəlik açıb dedi: "Mənə bir parça saqqız ver, zəhmət olmasa". Amma Cənab Dəmir dəlik çox kiçik olduğu üçün saqqızı çıxara bilmədiyini dedi. Qız dəliyi genişləndirib soruşdu: "İndi saqqızı verəcəksən, zəhmət olmasa?". O isə yenə "Yox, olmur, dəlik kifayət qədər böyük deyil!" cavabını verdi. Qız dəliyi daha da böyütdü, lakin Cənab Dəmir dəlik özünün çıxa biləcəyi qədər böyüyənə qədər razılaşmadı.

Divin arvadı ailəsi ilə qayıdanda yeməyin artıq süfrədə hazır olduğunu gördülər. Divin arvadı qızının Cənab Dəmiri bişirdiyinə görə əla qız olduğunu dedi və hamı yeməyə başladı.

Yeməkdən sonra divin arvadı soyuducuya yaxınlaşıb dondurucunu açdı və qızının başını gördü. "Yoooooxx!?!????" deyə qışqırıb ağlamağa başladı. Cənab Dəmir isə gülə-gülə qaçıb divin evinin damına çıxdı.
O, arxasınca dama qalxdı, amma Cənab Dəmir onunla lağ edib dedi: "Bu, Memonanın köynəyidir" və köynəyi ona atdı. Divin arvadı isterik halda ağlayırdı. Cənab Dəmir sonra "Bu, Memonanın donudur" deyib onu da ona atdı. Sonra "Bunlar da Memonanın alt şalvarıdır" dedi və onları da ona atdı.

Nəhayət, Cənab Dəmir dostlarının ölümünün qisasını aldığını və divin arvadının sevdiyi hər şeyi itirdiyini bilməyin rahatlığı ilə uzaq bir yerə qaçıb getdi.
Bu hekayənin ibrəti:
