Αν θέλεις να επιβιώσεις, πρέπει να είσαι δυνατός και έξυπνος
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν τρεις αχώριστοι φίλοι: ο κύριος Σίδηρος, ο κύριος Γυαλί κι ο κύριος Τουρσί. Ο κύριος Σίδηρος ήταν φτιαγμένος από σίδερο, ο κύριος Γυαλί από γυαλί κι ο κύριος Τουρσί από τουρσιά. Ήταν φτωχοί άνθρωποι που δεν μπορούσαν να δουλέψουν και ζούσαν σε μια μικρή καλύβα δίπλα στο μεγάλο κάστρο του δράκου.
Πήγαιναν στην κουζίνα του δράκου και έτρωγαν, και ύστερα γύριζαν στη μικρή τους καλύβα. Μια μέρα όμως, την ώρα που έτρωγαν, τους είδε στην κουζίνα η γυναίκα του δράκου. Θύμωσε και τους είπε να μην ξαναπατήσουν εκεί.

Την επόμενη μέρα γύρισαν και άρχισαν πάλι να τρώνε στην κουζίνα, αλλά εκείνη τους είδε, και αυτή τη φορά ήταν έξαλλη. Τράπηκαν σε φυγή, όμως εκείνη τους κυνήγησε και αυτή τη φορά έπιασε τον κύριο Γυαλί και φύσηξε πάνω του. Ο κύριος Γυαλί ανέβηκε ψηλά στον αέρα, έπεσε κάτω, έγινε κομμάτια και πέθανε. Οι φίλοι του λυπήθηκαν, μα δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για εκείνον.

Την επόμενη μέρα, ο κύριος Σίδηρος κι ο κύριος Τουρσί πήγαν ξανά και άρχισαν να τρώνε, αλλά εκείνη τους κυνήγησε πάλι. Έφυγαν τρέχοντας, όμως εκείνη τους πρόλαβε και αυτή τη φορά έπιασε τον κύριο Τουρσί και φύσηξε πάνω του. Εκείνος ανέβηκε στον αέρα και έπεσε κάτω, έσπασε στα δύο και πέθανε. Ο κύριος Σίδηρος λυπήθηκε πολύ και θύμωσε, και ήθελε να πάρει εκδίκηση.

Την επόμενη μέρα, ο κύριος Σίδηρος πήγε στην κουζίνα του δράκου και άρχισε να τρώει. Εκείνη τον είδε και τον ρώτησε αν θέλει να πεθάνει σαν τους φίλους του. Ο κύριος Σίδηρος της είπε ότι δεν μπορεί να τον σκοτώσει. Τότε εκείνη φύσηξε πάνω του και ο κύριος Σίδηρος ανέβηκε στον αέρα και έπεσε κάτω, αλλά δεν πέθανε, γιατί ήταν φτιαγμένος από σίδερο. Φύσηξε λοιπόν πιο δυνατά απ' την πρώτη φορά, κι εκείνος πάλι δεν πέθανε. Δοκίμασε άλλη μια φορά, αλλά αυτή τη φορά, καθώς φυσούσε, το στόμα της σχίστηκε και ο κύριος Σίδηρος τής γέλασε κατάμουτρα.

Πήγε στον ράφτη να της ράψει το στόμα. Ύστερα πήγε στη μικρή καλύβα του κυρίου Σίδηρου και του φώναξε: «Έλα εδώ, αν είσαι άντρας με τα όλα σου!». Ο κύριος Σίδηρος βγήκε από την καλύβα του κι εκείνη προσπάθησε να φυσήξει πάνω του, αλλά το στόμα της σχίστηκε ξανά. Ο κύριος Σίδηρος τής γέλασε. Εκείνη έγινε έξαλλη και πήγε πάλι στον ράφτη να της ράψει το στόμα.


Μη μπορώντας λοιπόν να τον σκοτώσει, σκέφτηκε να τον πιάσει όταν θα ερχόταν στην κουζίνα της. Την επόμενη μέρα, ο κύριος Σίδηρος πήγε στην κουζίνα, αλλά η γυναίκα του δράκου τον έπιασε, τον έβαλε σε ένα γερό σακί και έδεσε το σακί με σχοινί κρεμάλας. Διάλεξε την κόρη της, τη Μεμόνα, για να φυλάει τον κύριο Σίδηρο.

Η γυναίκα του δράκου ήθελε να μαγειρέψει τον κύριο Σίδηρο και να καλέσει όλη της την οικογένεια να τον φάει. Είπε λοιπόν στην κόρη της να προσέχει πολύ να μην ανοίξει το σακί. Ύστερα έφυγε από το σπίτι για να καλέσει την οικογένειά της να έρθει για δείπνο.
Ο κύριος Σίδηρος την άκουσε να λέει ότι θέλει να τον φάει και αναρωτήθηκε πώς θα μπορούσε να βγει από το σακί. Άρχισε να μασάει τσίχλα δυνατά και να λέει: «Κόκκινη τσίχλα, μμμμ, γκαμ γκαμ! Πράσινη τσίχλα, μμμμ, γκαμ γκαμ! Μπλε τσίχλα, μμμμ, γκαμ γκαμ!», και το επανέλαβε πολλές φορές. Ευτυχώς, η κόρη του δράκου (η Μεμόνα) ήθελε τσίχλα και ζήτησε από τον κύριο Σίδηρο να της δώσει ένα κομμάτι.

Ο κύριος Σίδηρος της είπε ότι δεν μπορεί να της δώσει τσίχλα γιατί το σακί είναι δεμένο. Της είπε ότι θα μπορούσε να ανοίξει μια μικρή τρύπα στο σακί, αλλά εκείνη απάντησε ότι δεν μπορεί, γιατί η μητέρα της είχε διατάξει να μην ανοίξει το σακί. Ο κύριος Σίδηρος περίμενε ένα λεπτό και μετά επανέλαβε: «Κόκκινη τσίχλα!!! μμμμ, γκαμ γκαμ! Πράσινη τσίχλα!!!! μμμμ, γκαμ γκαμ! Μπλε τσίχλα!!!!! μμμμ, γκαμ γκαμ!». Στο τέλος εκείνη είπε ναι, θα έκανε μια μικρή τρύπα.
Έκανε μια μικρή τρύπα και είπε: «Δώσε μου ένα κομμάτι τσίχλα, σε παρακαλώ». Ο κύριος Σίδηρος όμως της είπε ότι δεν μπορεί να βγάλει την τσίχλα, γιατί η τρύπα είναι πολύ μικρή. Εκείνη την μεγάλωσε και τον ρώτησε: «Τώρα θα μου δώσεις την τσίχλα, σε παρακαλώ;», αλλά εκείνος ξανά είπε: «Όχι, δεν μπορώ, η τρύπα δεν είναι αρκετά μεγάλη!». Μεγάλωσε την τρύπα κι άλλο, αλλά ο κύριος Σίδηρος δεν δέχτηκε, μέχρι που η τρύπα έγινε αρκετά μεγάλη για να βγει από μέσα.

Όταν η γυναίκα του δράκου γύρισε με την οικογένειά της, βρήκαν το φαγητό έτοιμο πάνω στο τραπέζι. Η γυναίκα του δράκου είπε ότι η κόρη της ήταν εξαιρετική, γιατί είχε μαγειρέψει τον κύριο Σίδηρο. Και έτσι άρχισαν να τρώνε.

Όταν όμως τελείωσαν το φαγητό, η γυναίκα του δράκου πήγε στο ψυγείο, άνοιξε την κατάψυξη και είδε το κεφάλι της κόρης της. Ούρλιαξε «Όοοοοοχι!?!????» και άρχισε να κλαίει, ενώ ο κύριος Σίδηρος έβαλε τα γέλια και έτρεξε στη στέγη του σπιτιού του δράκου.
Εκείνη τον ακολούθησε στη στέγη, αλλά ο κύριος Σίδηρος την κορόιδεψε και είπε: «Αυτό είναι το πουκάμισο της Μεμόνας» και της το πέταξε. Εκείνη έκλαιγε υστερικά. Μετά είπε: «Αυτό είναι το φόρεμα της Μεμόνας» και της το πέταξε. Ύστερα είπε: «Αυτά είναι τα εσώρουχα της Μεμόνας» και πέταξε και αυτά πάνω της.

Τελικά ο κύριος Σίδηρος έφυγε τρέχοντας σε ένα μακρινό μέρος, ικανοποιημένος που είχε πάρει εκδίκηση για τον θάνατο των φίλων του και που η γυναίκα του δράκου είχε χάσει ό,τι αγαπούσε.
Το δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι:
