Wolst‑o oerlibje, dan moatst sterk en slim wêze
Lang lyn wiene der goede freonen: hear Izer, hear Glês en hear Piekel. Hear Izer wie makke fan izer, hear Glês wie makke fan glês, en hear Piekel wie makke fan piekels. It wiene earme minsken dy't net wurkje koenen, en se wennen yn in lyts húske neist it grutte kastiel fan in ghoul.
Se gongen nei de keuken fan de ghoul om te iten en gongen dan werom nei har lytse húske. Mar op in dei, wylst se oan it iten wiene, seach de frou fan de ghoul se yn de keuken. Se waard lilk en sei dat se dêr net komme moasten.
De oare deis kamen se werom en begûnen wer te iten yn de keuken, mar se seach harren, en dizze kear wie se razend. Se rûnen fuort, mar sy gong harren efternei, en dizze kear krige se hear Glês te pakken en blies er op. Hear Glês gong de loft yn, foel del, bruts yn stikken en stoar. Syn freonen wiene fertrietlik, mar se koenen neat foar him dwaan.
De dei dêrop gongen hear Izer en hear Piekel opnij nei de keuken en begûnen te iten, mar sy kaam har wer efternei. Se rûnen fuort, mar sy folge harren en dizze kear krige se hear Piekel te pakken. Se blies op him, hy gong de loft yn en foel del, en doe knapte er en stoar. Hear Izer wie tige fertrietlik en lilk, en hy woe wraak nimme.
De dei dêrop gong hear Izer nei de keuken fan de ghoul en begûn te iten. Se seach him en frege oft er stjerre woe lykas syn freonen. Hear Izer sei dat se him net deadzje koe. Doe blies se op him en hear Izer gong de loft yn en foel del, mar hy stoar net, want hy wie makke fan izer. Dat blies se hurder as de earste kear, mar noch hieltyd stoar er net. Se besocht it noch ris, mar dizze kear, wylst se op him blies, skuorde har mûle iepen en hear Izer lake har út.
Se gong nei de kleanmakker om har mûle wer dicht te naaien. Dêrnei gong se nei it húske fan hear Izer en rôp him ta: "Kom hjirhinne as it in sterke man bist!" Hear Izer kaam út syn húske, en se besocht op him te blazen, mar har mûle skuorde wer iepen. Hear Izer lake har út. Se wie tige lilk en gong wer nei de kleanmakker om har mûle opnij dicht te naaien.
Se koe him dus net deadzje, mar se betocht him te fangen as er nei har keuken kaam. De oare deis gong hear Izer nei de keuken, mar de frou fan de ghoul pakte him, die him yn in sterke tas en bûn de tas ticht mei in galchtou, en se keas har dochter Memona út om hear Izer yn de gaten te hâlden.
De frou fan de ghoul woe hear Izer siede en har hiele famylje útnoegje om him op te iten. Dêrom sei se tsjin har dochter dat se der goed op passe moast de tas net iepen te meitsjen. Doe gong se de hûs út om har famylje út te noegjen foar it diner.
Hear Izer hearde har sizzen dat se him opite woe. Hy tocht nei hoe't er út de tas komme koe. Hy begûn lûd op kauwgom te kauwen en sei: "Read kauwgom, mmmmm, grien kauwgom, mmmmm, blau kauwgom, mmmmm", en dat herhelle er in protte kearen. Gelokkich woe de dochter fan de ghoul (Memona) ek wol kauwgom, dus se frege hear Izer om har in stikje kauwgom te jaan.
Hear Izer sei dat er har gjin kauwgom jaan koe, want de tas wie ticht bûn. Hy sei dat se in lyts gat yn de tas meitsje koe, mar se sei dat dat net koe, omdat har mem har opdroegen hie de tas net iepen te meitsjen. Dat hear Izer wachte in minút en herhelle doe: "Read kauwgom!!!, mmmmm, grien kauwgom!!!!, mmmmm, blau kauwgom!!!!!, mmmmm". Úteinlik sei se ja, se soe in lyts gat meitsje.
Se makke in lyts gat en sei: "Jou my in stikje kauwgom, asjebleaft." Mar hear Izer sei dat er de kauwgom der net út helje koe, want it gat wie te lyts. Dat se makke it grutter en frege him: "Wolst my de kauwgom no jaan, asjebleaft?", mar wer sei er: "Nee, dat kin ik net, it gat is net grut genôch!" Se makke it gat noch grutter, mar hear Izer gie der net op yn oant it gat grut genôch wie en er der troch út komme koe.
Doe't de frou fan de ghoul werom kaam mei har famylje, seagen se it iten al op tafel stean. De frou fan de ghoul sei dat har dochter treflik wie, want se hie hear Izer kocht. Sa begûnen se te iten.
Mar neidat se klear wiene mei iten, gong de frou fan de ghoul nei de koelkast, die de friezer iepen en seach de holle fan har dochter. Se gûlde: "Nee, ooooooo!?!????" en begûn te skriemen, mar hear Izer begûn te laitsjen en rûn fuort nei it dak fan it hûs fan de ghoul.
Se folge him nei it dak, mar hear Izer makke gek mei har en sei: "Dit is it shirt fan Memona", en smiet it shirt nei har ta. Se skriemde hysterysk, doe sei er: "Dit is de jurk fan Memona", en smiet dy ek nei har ta. Doe sei er: "Dit is it ûnderguod fan Memona", en smiet it har ek ta.
Op it lêst rûn hear Izer fuort nei in fiere plak, en siet dêr mei it witten dat er wraak nommen hie foar de dea fan syn freonen en dat de frou fan de ghoul alles ferlern hie wat se leaf hie.
De les fan dit ferhaal is:
