Doctor Who: Þetta er ekki AI, þetta er Al!!! (AL með litlu L, gaur sem heitir Al)

Hvernig einn lítill stafur breytti gervigreind í einhvern gaur sem heitir Al, og önnur leturmistök sem fá þig til að hlæja og gráta í senn

Ímyndaðu þér þetta: Þú ert á kafi í heitri netumræðu um hvort Cybermenn gætu unnið nútíma gervigreindarkerfi. Þú hefur samið hin fullkomnu rök, ýtt á „birta“ og þá... skelfing. Snilldargreiningin þín á „getu AI“ hefur á einhvern hátt breyst í umræðu um „getu Als“.

Til hamingju! Þú hefur rétt í þessu fengið leturklapp frá pirrandi leturfídus alheimsins: þegar stór „I“ lítur nákvæmlega eins út og lítið „l“.

Fæðing Als (ekki þess Als)

Einhvers staðar í djúpum sans-serif leturvítis tók hönnuður örlagaríka ákvörðun: „Veistu hvað? Gerum þessa tvo gjörólíku stafi NÁKVÆMLEGA EINS. Hvað gæti farið úrskeiðis?“

ALLT, KAREN. ALLT.

Leturglæpir gegn mannkyninu

Al/AI-ruglingurinn er aðeins toppurinn á leturísjakanum. Lítum á skúrkagallerí leturmistaka sem hrjá daglegt líf okkar:

Martröðin „O á móti 0“

Reyndu að lesa þetta lykilorð: O0o0O0o0 Er það bókstafurinn O eða talan 0? ENGINN VEIT! Þetta er eins og rússnesk rúlletta leturgerðarinnar, nema með fleiri læstum aðgöngum og færri dramatískum dauðsföllum.

Skiptileikurinn „rn á móti m“

Orðið „modern“ getur litið grunsamlega út eins og „modem“ í sumum leturgerðum. Allt í einu hljómar töff hönnunarbloggið þitt eins og það sé fast árið 1995 og ræði upphringitengingar.

Comic Sans: Letrið sem allir elska að hata

Ekkert segir „ég hef gefist upp á lífinu“ jafn skýrt og að nota Comic Sans í doktorsritgerðina. Það jafngildir því að mæta í náttfötum í atvinnuviðtal – tæknilega mögulegt, en af hverju í ósköpunum að gera sjálfum sér þetta?

Vísindin á bak við hvers vegna þetta skiptir máli (Nei, í alvöru!)

Málið er þetta: heilinn þinn er í grunninn mynsturgreiningarvél sem hefur verið fínstillt fyrir að lifa af, ekki fyrir að ráða í hvort þessi bugðótta lína sé „I“ eða „l“. Þegar letur rugla í þessum mynstrum fær heilinn smá skapofsakast og segir: „NEI. EKKI Í DAG, SATAN.“

Rannsóknir sýna að:

• Fólk les 12% hægar þegar letur gera lítinn greinarmun á stöfum
• Streitustig hækkar í raun þegar þú glímir við texta sem erfitt er að lesa
• Léleg leturgerð getur fengið þig til að telja efni minna trúverðugt (já, jafnvel þótt efnið sé hlutlægt séð snilld)

Hetjurnar (letur sem hata þig ekki)

Georgia: Duglegi nemandinn. Skýrt, læsilegt og reynir ekki að blekkja þig til að halda að „AI“ sé „Al“.

Consolas: Besti vinur forritarans. Jafnbreitt fullkomnun þar sem hver stafur þekkir sinn stað og heldur sig á honum.

Open Sans: Eins og vinurinn sem er sætur OG með góðan persónuleika. Lítur nútímalega út án þess að fórna læsileika.

Skúrkarnir (letur gríðarlegs ruglings)

Arial: Þetta venjulega. Jú, það er alls staðar, en það er líka ástæðan fyrir því að við fáum ekki ffallega hluti eins og aðgreinanleg I og l.

Helvetica: Fágaður evrópskur frændi Arial með sömu sjálfsmyndarkreppuna.

Öll „Ultra Condensed“ letur: Þetta eru nánast anorexískir stafir sem hefur verið troðið í gegnum stafræna pastavél. Bara... ekki.

Leturreglur sem bjarga geðheilsunni

Regla #1: Samanbrotna augnaprófið

Ef þú þarft að píra augun til að sjá muninn á stöfum er leturvalið slæmt og þú ættir að skammast þín.

Regla #2: Foreldraprófið

Ef 60 ára foreldri þitt getur ekki lesið það án lesgleraugnanna skaltu endurskoða lífsval þitt.

Regla #3: Þrjú-um-nóttina-prófið

Verður þetta letur enn skiljanlegt þegar þú lest það klukkan 3 um nótt með þurr augu og vafasamar lífsákvarðanir? Ef ekki, þá er svarið nei takk.

Regla #4: Samhengið ræður

Comic Sans í útfararskrá? Nei. Times New Roman á matseðil á trendí kaffihúsi? Líka nei. Wingdings fyrir nokkuð sem menn eiga að lesa? ALLS EKKI.

Tengingin við Doctor Who (því allt snýst aftur um tímaferðalög)

BBC negldi þetta í raun með núverandi Doctor Who-merkinu. Það er sérhannað, örlítið framandlegt í útliti, en samt fullkomlega læsilegt. Þeir skildu mikilvægan sannleika: þegar þú reynir að koma boðum yfir tíma og rúm skiptir skýrleiki meira máli en að vera í tísku.

Þar að auki, ímyndaðu þér ef viðmót TARDIS notaði letur þar sem „POLICE BOX“ liti út eins og „POLlCE B0X“. Doktorinn myndi sennilega endurfæðast af hreinni leturpirringi.

Góð ráð fyrir leturlífskúnstnera

Fyrir stafrænan texta:

• Stækkaðu leturstærðina. Augun þín þakka þér fyrir, og allir yfir þrítugu líka.
• Autt rými er ekki óvinur þinn. Leyfðu stöfunum að anda!
• Dökkur texti á ljósum bakgrunni > ljós texti á dökkum bakgrunni (reyndu að mótmæla, ofstækisfólk dökkrar stillingar)

Fyrir prent:

• Letur með þverstrik (serif) eru vinir þínir í löngum lestri
• Vinstrijafnaðu meginmál (miðjaður texti er fyrir brúðkaupsboðskort og ljóð, ekki efnisgreinar)
• Ef það lítur vel út prentað á hræðilega heimilisprentarann þinn lítur það vel út hvar sem er

Niðurstaðan

Leturgerð snýst ekki bara um að láta hlutina „líta vel út“ – hún snýst um virðingu. Virðingu fyrir lesendum þínum, virðingu fyrir boðskapnum og virðingu fyrir aumingja sálunum sem þurfa að ráða í hvort þú sért að tala um gervigreind eða grillplön Als frænda um helgina.

Næst þegar þú velur letur skaltu muna: miklum leturmætti fylgir mikil ábyrgð. Notaðu hann skynsamlega, annars áttu á hættu að sleppa Comic Sans lausu á heiminn.

Og passaðu alltaf, ALLTAF, að „AI“ þitt verði ekki óvart að „Al“. Vélmennin eru nógu óhugnanleg án ruglingsins.

Skrifað í letri þar sem I lítur út eins og I og l lítur út eins og l, því við erum siðmenntað fólk hér. Ólíkt þeim skrímslum sem nota Arial.

P.S.: Ef þú komst alla leið hingað án þess að augun blæddu, til hamingju! Þú hefur rétt í þessu upplifað töfra góðrar leturgerðar. Verði þér að góðu.