ਕਈ JIRA ਬੋਰਡਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ-ਭੁਲੱਈਆ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਹ: ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ
ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਲੀ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ 5 ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮੈਨੇਜਰਾਂ, 4 ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਅਤੇ 40 ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰੋ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਰ ਗਰੁੱਪ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ, ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਰਜੀਹਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ JIRA ਵਿੱਚ ਕਈ ਬੋਰਡ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਹਰ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਇੱਕ: ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਓਨਰ (POs), ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮੈਨੇਜਰ (PMs), ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਅਤੇ ਡਿਵੈਲਪਰ। ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੱਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦਿਸਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਕਈ ਬੋਰਡ ਕਿਉਂ?
ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖ਼ਾਸ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਉਹ ਗ਼ੈਰ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਬੋਝ ਹੇਠ ਦੱਬੀਆਂ ਜਾਣ। ਵੱਖਰੇ JIRA ਬੋਰਡ ਬਣਾਉਣ ਪਿੱਛੇ ਸੋਚ ਸਿੱਧੀ ਹੈ: ਹਰ ਟੀਮ ਨੂੰ ਉਹੀ ਦਿਸੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇ ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। POs ਰਣਨੀਤਕ ਤਰਜੀਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, PMs ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾਵਾਂ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਡਿਵੈਲਪਰ ਕੋਡ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਹਰ ਬੋਰਡ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਜੋ ਹਰ ਟੀਮ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਢਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਚੁਣੌਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੇਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਚੰਗੇ ਪੱਖ: ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ
ਵੱਖਰੇ ਬੋਰਡਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਟੀਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ। POs ਅਤੇ PMs ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੀ ਤਸਵੀਰ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਹੋ ਕੇ ਤਜਰਬੇ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੋਰਡ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਡਿਵੈਲਪਰ ਆਪਣੇ ਸਪ੍ਰਿੰਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਨਿਭਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਾਲੇ ਤੈਅ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਬੋਰਡ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਚੈਨਲ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚਰਚਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਟਾਸਕ ਲੱਭਣ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਟਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਨਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਸਭ ਕੁਝ ਸਲੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਜ਼ਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਕਿੱਥੇ ਦੇਖਣਾ ਹੈ।
ਮਾੜੇ ਪੱਖ: ਗੁੰਝਲ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਟਾਪੂ
ਪਰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਤਾਲਮੇਲ। ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਬੋਰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਦੇਰੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਦੀ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿ POs ਅਤੇ PMs ਨੂੰ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਜੀਹਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ?
ਫਿਰ ਵੱਖਰੇ ਟਾਪੂ (silos) ਬਣ ਜਾਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਟੀਮਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੋਰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਕਰ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੇਮੇਲ ਟੀਚੇ, ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ, ਸਭ ਚੁੱਪ-ਚੁਪੀਤੇ ਵੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਬੋਝ ਵੀ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ।
ਸੰਤੁਲਨ ਲੱਭਣਾ
ਤਾਂ ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬੋਰਡਾਂ ਦੇ ਫ਼ਾਇਦੇ ਗੁਆਏ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਗੁੰਝਲ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਵੇ? ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਟੀਮਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਯਮਿਤ ਚੈੱਕ-ਇਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੋਰਡਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਫ਼ਾਸਲੇ ਨੂੰ ਪੂਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਸੀ ਨਿਰਭਰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਰਹੇ।
ਬੋਰਡਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਬੋਰਡਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਫੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਇੱਕ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬੋਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਕਫ਼ਲੋ ਨੂੰ ਇੱਕਸਾਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਹਰ ਟੀਮ ਦੇ ਬੋਰਡ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਰੰਗ-ਢੰਗ ਹੋਣ, ਪਰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇੱਕਸਾਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਲਝਣ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕੋ ਰਣਨੀਤੀ-ਪੁਸਤਕ (playbook) ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ, ਲੋੜ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਬੋਰਡਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਾ ਝਿਜਕੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇ ਕਿ ਕੁਝ ਬੋਰਡ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਉਲਝਣ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਯੋਗ ਰੱਖਣਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੁਪਨਾ-ਡਰਾਉਣਾ ਬਣਾਉਣਾ।
ਨਿਚੋੜ
ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਈ ਕਈ JIRA ਬੋਰਡ ਸੰਭਾਲਣਾ ਤੰਗ ਰੱਸੀ ਉੱਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤਾਲਮੇਲ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਟਾਪੂ ਬਣਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਗੱਲਬਾਤ, ਬੋਰਡਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕਸਾਰ ਵਰਕਫ਼ਲੋ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਹ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਪਟੜੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਆਖ਼ਰ ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਰਡ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਨਹੀਂ—ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਿ POs ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਟੀਮ ਇੱਕ ਸੁਰ-ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।
