Hayatta kalmak istiyorsan hem güçlü hem akıllı olmalısın
Çok eskiden, yakın üç arkadaş vardı: Bay Demir, Bay Cam ve Bay Turşu. Bay Demir demirden, Bay Cam camdan, Bay Turşu ise turşudan yapılmıştı. Çalışamayan yoksul insanlardı ve gulyabaninin koca şatosunun yanındaki küçük bir kulübede yaşıyorlardı.
Gulyabaninin mutfağına gidip yemek yiyor, sonra küçük kulübelerine dönüyorlardı. Ama bir gün yemek yerlerken gulyabaninin karısı onları mutfakta gördü, öfkelendi ve oraya gelmemelerini söyledi.
Ertesi gün yine geldiler ve mutfakta yemeye başladılar. Kadın onları yine gördü, bu sefer çok kızmıştı. Kaçtılar ama kadın peşlerinden geldi ve bu kez Bay Cam'ı yakaladı, ona doğru üfledi. Bay Cam havaya fırladı, yere düştü, paramparça olup öldü. Arkadaşları çok üzüldü ama onun için yapabilecekleri hiçbir şey yoktu.
Ertesi gün Bay Demir ile Bay Turşu yine gidip yemeye başladılar, kadın yine peşlerine düştü. Kaçtılar ama kadın kovaladı ve bu kez Bay Turşu'yu yakaladı. Ona doğru üfleyince o da havaya fırladı, yere düştü, çatırdayıp öldü. Bay Demir çok üzgün ve öfkeliydi, intikam almak istiyordu.
Ertesi gün Bay Demir gulyabaninin mutfağına gidip yemeye başladı. Kadın onu görünce, arkadaşları gibi ölmek isteyip istemediğini sordu. Bay Demir, onu öldüremeyeceğini söyledi. Kadın üfledi, Bay Demir havaya fırlayıp yere düştü ama ölmedi, çünkü demirdendi. Bu yüzden ilkinden daha sert üfledi, yine ölmedi. Bir kez daha denedi, ama bu kez üflerken ağzı yırtıldı ve Bay Demir ona güldü.
Ağzını yeniden diktirmek için terziye gitti. Sonra Bay Demir'in küçük kulübesine gelip ona seslendi: "Güçlü bir adamsan gel buraya!" Bay Demir kulübesinden çıktı, kadın tekrar üflemeye çalıştı ama ağzı yine yırtıldı. Bay Demir ona güldü. Kadın çok öfkelenip ağzını yeniden diktirmek için bir kez daha terziye gitti.
Onu öldüremeyeceğini anlayınca, mutfağa geldiğinde yakalamayı düşündü. Ertesi gün Bay Demir mutfağa gitti, ama gulyabaninin karısı onu yakalayıp sağlam bir çuvala koydu, çuvalın ağzını da bir idam ipiyle bağladı. Bay Demir'i gözetlemesi için de kızı Memona'yı görevlendirdi.
Gulyabaninin karısı Bay Demir'i pişirip bütün ailesini onu yemeye davet etmek istiyordu. Bu yüzden kızına çuvalı sakın açmamasını tembihledi. Sonra akşam yemeğine çağırmak için ailesini davet etmeye gitti.
Bay Demir kadının kendisini yemek istediğini duymuştu. Çuvaldan nasıl çıkabileceğini düşündü. Yüksek sesle sakız çiğnemeye başladı ve "Kırmızı sakız, mmmmm, yeşil sakız, mmmmm, mavi sakız, mmmmm" dedi, bunu defalarca tekrarladı. Şansına gulyabaninin kızı Memona sakız canlısıydı; Bay Demir'den ona bir parça sakız vermesini istedi.
Bay Demir, çuval bağlı olduğu için ona sakız veremeyeceğini söyledi. Çuvalda küçük bir delik açabileceğini söyledi, ama kız açamayacağını söyledi. Çünkü annesi çuvalı açmamasını emretmişti. Bay Demir bir dakika bekledi, sonra yine "Kırmızı sakız!!!, mmmmm, yeşil sakız!!!!, mmmmm, mavi sakız!!!!!, mmmmm" diye tekrarladı. Sonunda kız, tamam, küçük bir delik açacağım, dedi.
Küçük bir delik açtı ve "Bana bir parça sakız ver, lütfen" dedi. Ama Bay Demir delik çok küçük olduğu için sakızı çıkaramadığını söyledi. Kız deliği genişletti ve "Şimdi sakızı verir misin, lütfen?" diye sordu, ama Bay Demir yine "Hayır, veremem, delik yeterince büyük değil!" dedi. Kız deliği daha da genişletti, ama Bay Demir ancak içinden çıkabileceği kadar büyüyene dek razı olmadı.
Gulyabaninin karısı ailesiyle birlikte döndüğünde yemeğin çoktan masada hazır olduğunu gördüler. Kadın, Bay Demir'i pişirdiği için kızının harika olduğunu söyledi ve hep birlikte yemeye başladılar.
Ama yemek bittikten sonra gulyabaninin karısı buzdolabına gidip dondurucuyu açtı ve kızının kafasını gördü. "Hayııııır!?!????" diye çığlık attı ve ağlamaya başladı. Bay Demir ise gülerek gulyabaninin evinin çatısına kaçtı.
Kadın onu çatıya kadar kovaladı ama Bay Demir onunla alay edip "Bu Memona'nın gömleği" dedi ve gömleği ona fırlattı. Kadın çılgınlar gibi ağlıyordu. Sonra "Bu da Memona'nın elbisesi" deyip onu da fırlattı. Ardından "Bunlar da Memona'nın donu" dedi ve onları da ona attı.
Sonunda Bay Demir uzak bir yere kaçtı; arkadaşlarının ölümünün öcünü aldığını ve gulyabaninin karısının sevdiği her şeyi kaybettiğini bilmenin huzuruyla oturuyordu.
Bu hikâyenin ahlaki dersi:
